Rozdział 29

*Sylwester* Francesca
Dziś jest sylwester. Spędzamy go w czwórkę, dziadkowie Naty znaleźli sobie nowy domek. Oczywiście byliśmy bardzo smutni... Żartuję. Gdy wyszli wszyscy zaczęliśmy tańczyć. To znaczy, nie spodziewaliśmy się że z powrotem wejdą do mieszkania i nas zobaczą... Ich mina bezcenna.
Dziś ostatni dzień w roku, a ja dalej nie powiedziałam nikomu o tym, że jestem... w ciąży. Nie wiem jak im to powiedzieć, po prostu nie potrafię.
- Fran, chcesz coś na śniadanie? - spytała Naty wchodząc do mojej sypialni
No tak, w końcu wszyscy już poszli do kuchni tylko nie ja.
- Tak, jestem głodna jak wilk - zaśmiałam się
- Wszystko okej? - spytała
- Tak, czemu pytasz - odparłam zdziwiona
- Może dlatego, że stałam tu 10 minut a ty mnie nawet nie zauważyłaś
- Przepraszam, po prostu trochę się zamyśliłam
- No dobra, skoro tak - powiedziała - To chodź coś zjedz
Ruszyłyśmy do kuchni gdzie siedzieli już chłopcy
- Co tak długo? - spytał Maxi
- Spieszy ci się gdzieś? - powiedziała Maxi
- Wiesz, dziś ostatni dzień roku. To oczywiste że mi się spieszy
- Nie bądź taki dowcipny - zaśmiała się Naty a ja razem z nią
Gdy zjedliśmy śniadanie Maxi wraz z moim narzeczonym poszli kupić ozdoby i różne światełka, a my z Nat postanowiłyśmy wybrać co ubierzemy dziś wieczorem.
Naty ubierze śliczną biało - czarną sukienkę bez ramiączek

Ja ubiorę krótką, miętową sukienkę, z czarnymi akcentami

- Wyglądasz ślicznie - powiedziałam przyglądając się przyjaciółce
- Ty też - uśmiechnęła się
Było już jej widać brzuch, słodko to wyglądało. Podeszłam do brunetki z uśmiechem
- Ty i Maxi naprawdę do siebie pasujecie. Na dodatek będziecie mieli maluszka - zaśmiałam się
- Wiem, naprawdę się kochamy. A Camilla będzie naszą małą księżniczką
- Nie wątpię
- A ty... planujesz coś? - spytała
- W jakim sensie?
- No... - zaczerwieniła się - Dziecko
Wiedziała że nie lubię tego tematu. Na samą myśl o tym że już... jestem w ciąży, zrobiło mi się niedobrze
- Jesteś blada. Przepraszam, nie chciałam - mówiła szybko a ja pobiegłam do łazienki
Zamknęłam się na klucz i zwymiotowałam. No super, po prostu super. Postanowiłam udawać, że nic sie nie stało i jakby nigdy nic poszłam do salonu gdzie czekali już Diego, z Maxim i Naty
- Wszystko dobrze? - spytała zmartwiona brunetka
- Tak - usiadłam obok Diego
- Śliczna sukienka - pocałował mnie w policzek
- Dzięki - zarumieniłam się

*Wieczór*
- Fran, chodź zatańczyć - ciągnęła mnie Naty
Cały wieczór siedzę nie wiedząc co ze sobą zrobić. Nie chcę mi się tańczyć, a Naty cały czas mnie ciągnie!
- Natalia zaraz cie walne! - krzyknęłam wkurzona a ta zaczęła się śmiać
- Zabawna jesteś, a teraz chodź
- NIE!
- NO FRANCESCA BO CIE KOPNE!
- Jedziesz!
- Nie no nie kopne - westchnęłam
- Wiedziałam - parsknęłam śmiechem - Ej ja jak coś nie pije szampana
- Spoko, mój kochany Maxi kupił mi Picolo to ci dam - zaśmiała się
- Okej - dołączyłam do niej
- Z czego się śmiejecie? - spytał Maxi
- Z ciebie - powiedzieliśmy wszyscy
- Ej - udał fochniętego
Jak by mu to powiedzieć.
- Diego, możemy pogadać? - spytałam
- Tak, jasne - odparł
- Na osobności - powiedziałam
- Okej..? - poszliśmy do innego pomieszczenia - O co chodzi?
- Bo.. bo ja... - nie umiałam się wysłowić - Bo ja dziś nie pije! - wymyśliłam
- Dobrze, Fran przecież cię z tego powodu nie zabije - zaśmiał się i mnie przytulił - Ty zgrubłaś? - spytał odsuwając się ode mnie
- Ty świnio! - krzyknęłam i zaczęłam go bić
- Sorry! Sorry! Poddaje się! - krzyczał a ja się śmiałam
Tak naprawdę zgrubłam, ale nie chciałam się przyznawać bo by się domyślił
- Dobra, chodź do reszty - pociągnęłam go w stronę salonu
- Fran... - zaciął się
- Tak?
- Na pewno wszystko okej? - spytał
- Bo... bo ja... - teraz to ja się zacięłam - Nic mi nie jest - powiedziałam szybko
- Ale przecież... - powiedział ale przerwała nam Naty
- Chodźcie gołąbeczki bo za 5 minut północ
O nie...
- Idziemy - powiedziałam i wręcz pobiegłam do salonu
- Za niedługo będziemy obliczać - zaśmiała się Naty - To jest najlepsza część
- Najlepsza część jest wtedy gdy są fajerwerki - rozmarzył się Maxi
- Ja tam lubię ten rok... - powiedziałam cicho
- Ale następny może być jeszcze lepszy - powiedziała Naty i objęła mnie
- Może i tak... - powiedziałam cicho
- Dwie minuty! - krzyknęli chłopcy
Fran, zrób coś.... Fran! Zrób coś! Wymyśl coś! Niby co?!
- Minuta!
Jejku... Walić, powiem mu teraz
- Diego, bo ja...
- Czekaj, zostało pół minuty - zignorował mnie
Wszyscy zaczęliśmy odliczać. 10,9... zacięłam się. Nie wiem co robić! 6,5,4
- Ja... Ja... - 3,2 - Ja jestem w ciąży! - powiedziałam a wszyscy zaczęli skakać z radości
Nagle stanęli jak wryci. Usłyszałam fajerwerki, krzyk szczęśliwych ludzi.
- CO?! - krzyknęli wszyscy
- Jestem w ciąży... - powtórzyłam cicho - Zostaniesz tatą - powiedziałam do Diego z cichą nadzieją że się ucieszy
Chwilę jeszcze stał, a po chwili podszedł do mnie i namiętnie mnie pocałował
- Nawet nie wiesz jak się cieszę  - powiedział i mocno mnie przytulił
- Czyli... to dlatego byłaś zła w święta, humorki! - krzyknął Maxi
- Dlatego tyle jadłaś i było ci słabo - powiedziała szczęśliwa Naty
- Tak, i dlatego nie chciałam dziś pić - zaśmiałam się wtulona w bruneta
- Jak nazwiecie dziecko? - spytał Maxi
- Geniuszu ono nawet nie ma miesiąca - powiedziałam
- No i co z tego
- Może dziewczynkę Elena? - powiedział Diego
- Ślicznie, a chłopca Rugerro?
- Mi pasuje - uśmiechnął się i mnie pocałował
________________________________________________________________
To już ostatni rozdział :( Następnie epilog i... the end. Szykujemy dla was coś super,
z czego mamy nadzieję się ucieszycie :D Epilog pojawi się w tym tygodniu a w weekend
będzie coś nowego :)
Domi Nika