Rozdział 3

 *18 lat później*Francesca*

Mam 37 lat, minęło tyle czasu... Mam kochającego męża Diego, córkę Elenę oraz 17-letnią córkę Lodovice, która jest małą kopią mnie. Elena jest bardziej podobna do swojego (przystojnego) taty

- MAMO!!! - usłyszałam głośny krzyk mojej córki

Przypomnę, że jestem bardzo szczęśliwą matką cieszącą się ciszą i spokojem....

 - MAMO!!!!! Elena od godziny siedzi w tej durnej łazience a ja zaraz idę do szkoły!

- Diego! Córki cię wołają! - krzyknęłam

W końcu cisza... i spokój...

- Co się dzieje skarbie?! - spytał Diego wchodząc do sypialni

I tak od 18 lat...

- Nic... - westchnęłam i poszłam do dziewczyn

Ciekawe jak on to jeszcze wytrzymuje. Jedyny facet w tym domu i trzy baby. Trzeba było synka se zrobić

- Mamo! Ja wychodzę! - usłyszałam krzyk  Eleny

- W końcu! - warknęła Lodo i wbiegła jak torpeda do kibla - Fuuuuj! Przecież jemy to samo!
Nic nie mówiąc ponownie poszłam do sypialni gdzie zobaczyłam jak Diego przymierza sobie koszule i nie wie jaki krawat wybrać do pracy a ja zaczęłam się z niego śmiać widząc jakie ma skupienie

- Czemu się śmiejesz? - powiedział i zrobił smutną minę

- Bo masz taki sam problem od 18 lat - zaczęłam się śmiać - Kiedy spotkamy się z Maxim, Naty, Camillą i Diego 2?

Dalej rozwala mnie to że nazwali swojego syna po wujku... Który według prawa jego wujkiem nie jest. No bo nie jestem siostrą Naty (nawet jak bym chciała)

- Misia, dziś idę do pracy - westchnął i pstryknął mnie w nos

- Akurat wtedy kiedy mam wolne ty nie możesz nigdzie iść. Kiedy w ogóle spędzaliśmy czas we dwoje? Cały czas praca, dzieci, praca, dzieci...

- Obiecuję ci, za niedługo się to zmieni - powiedział i namiętnie mnie pocałował

- Zaś się całujecie? - usłyszałam swoją córkę a my szybko się od siebie oderwaliśmy

- Ty czasem nie miałaś na 8:00? - spytał mój mąż

- Mam na 9:00 - wystawiła język

- Do pokoju! - krzyknęliśmy razem

- Okej, ale nie bądźcie za głośno, ostatnio się zasnąć nie dało - powiedziała i wyszła

Spłonęłam rumieńcem a brunet się zaśmiał

- Następnym razem tak nie jęcz - powiedział całując mnie w policzek i wyszedł

*Naty*

Ostatnio Maxi wziął sobie wolne, a dzieci pojechały na 2 dni na wycieczkę klasową do Sevilli... Co z tego że są w innych klasach. Ważne że dzieci NIE MA

- MMMmaaaaaxi! - krzyknęłam - Przyjdziesz?!

- Jestem zajęty!

- A ja siedzę w samej bieliźnie... 

- LECĘ! - krzyknął i po chwili był przy mnie - Kłamałaś - posmutniał

- Dzieci nie ma... - zaczęłam bawić się skrawkiem jego koszuli - Zostaliśmy sami

- Ty, ja... - zaczął - I praca

- Ty tylko o tej pracy! Kiedy pójdziemy do Diego i Fran? Tęsknię za nimi...

- Za niedługo skarbie - pocałował mnie w polik

- Pobawimy się?

- W co?

- No wiesz...

- Idę do komputera popracować a ty się pobawisz w kucharkę! - powiedział i wyszedł

- Maxi! - krzyknęłam i opadłam na łóżko

- Żart! - usłyszałam i poczułam jak Maxi na mnie skoczył\

- Ała!!! - wydarłam się - Wiesz co, to ja pójdę coś ugotować - wyślizgnęłam się spod męża i poszłam zrobić galaretkę

- Nathalia! Help! - usłyszałam

Ponownie poszłam do sypialni gdzie zastałam Maxiego... w samych bokserkach

- Proszę - powiedział z miną zbitego psiaka

- Dobra - westchnęłam i zaczęliśmy się całować

*Diego Ponte*

Skończyły się lekcje. Szedłem przed siebie, kiedy zauważyłam że wpadłem na jakąś dziewczynę. Wydaje mi się znajoma ale jej nie znam.
- Hej, nic ci nie jest? - Spytałem
- Boli mnie noga. Ale mieszkam blisko więc jest ok. Jak masz na imię?
- Diego, a ty?
- Lodovica. Masz na imię tak jak mój tata!
- Serio? To całkiem spoko, przynajmniej nie będziesz mnie kojarzyć jak żula. Sory, że no wiesz, tak na ciebie wpadłem.
- Naprawdę nic się nie stało. No dobra, to ja już sobie pójdę. Późno już - powiedziała i zaczęła powoli kuśtykać w stronę domu. W ostatnim momencie pociągnąłem ją za nadgarstek.
- Chyba Cię pogięło ,że pozwolę Ci iść z tą nogą do domu!
- Diego, bez przesady. Mówiłam już ,że nic mi nie jest. Poza tym to tylko 15 minut drogi.
- 15 minut?! Przecież mówiłaś ,że to blisko
- No tak, dla mnie blisko
- Dobra, bez gadania. Nie pójdziesz z tą nogą do domu bo mi jeszcze pod auto wpadniesz. Wiesz w jaką depresje bym popadł?! - powiedziałem
- No ok, a masz jakiś sposób żebym znalazła się w domu?! Bo teleportować się raczej nie umiem - w tym momencie szybko wziąłem ją na ręce i zacząłem iść przed siebie. - Diego puszczaj! - krzyknęła
- Nie mam takiego zamiaru. - uśmiechnąłem się. Szliśmy tak przez około 2 minuty i kiedy już przestała wierzgać tymi swoimi chudymi nogami postanowiła najwyraźniej się odezwać
- Diego?
- Tak?
- Ty wiesz ,że mój dom jest w drugą stronę prawda?
- Że co? To ja cię tu niosę, męczę się i pocę a ty mi jeszcze nie powiedziałaś ,że źle idziemy? Nie wiem czy wiesz ale ty też coś ważysz.- udałem obrażonego
- Czy ty mi tu właśnie sugerujesz ,że jestem gruba?! - podniosła głos
- Słuchaj. Nie znam się na kobietach. Dla mnie Niki Minaj może mieć nawet małe cycki a Kim Kardashian małe biodra go ale ty nie jesteś gruba. - skończyłem swój monolog i przy okazji zawróciłem w stronę domu Lodo
- Czy ty sugerujesz ,że mam małe cycki?! - kolejny raz prawiła mi wyrzuty. Ona ma okres czy co? - Czy ty mi sugerujesz ,że jetem deską?!
- O czym my rozmawiamy?! - powiedziałem w końcu.
- Nawet już nie wiem - zaśmialiśmy się oboje
Nawet się nie spostrzegliśmy a już byliśmy pod domem dziewczyny. Kiedy odstawiłem ją na ziemię ona tylko pocałowała mnie w policzek i szybko zniknęła za drzwiami domu. Nawet nie wiem czemu ale czułem się jak w niebie,

_________________________________________________________________
Hejka! Nie, to nie jest jednorazowy rozdział
Postanowiłyśmy tu wrócić, bo wena wróciła
Pisałyśmy go razem, jak coś jako Lodovica pisze DomiNika
A jako Diego Ponte NataliaNaty292
Czemu? Bo Lodo to córka Fran i Diego
A ,,Diego 2'' to syn Naty i Maxiego
Oczywiście tak samo jest z Eleną i Camillą
To chyba tyle, jeszcze w tym tygodniu będzie next
DomiNika
NataliaNaty292